FDR و اندی وارهول برای هنر آمدند. اکنون محرک ها رسیده اند.

رابرت نیومن قبلاً تپه های کاغذی ناگفته را غربال، دسته بندی و عرق کرده بود – کدام را نگه دارم، کدام را بفروشم، کدام را بدهیم؟ – وقتی به در کمد رسید که 20 سال بود باز نکرده بود. در داخل، کف تا سقف فشرده، هنوز شمع های بیشتری وجود داشت.

با خودش زمزمه کرد: «ای بابا. “لعنتی با من چه کردی؟”

برادرش، هری، فکری مشابه داشت. او گفت: “پدر من بزرگترین موش صحرایی بود.” “و ما با آن سروکار داریم.”

اگر منصف باشیم، همه اینها تقصیر پدر نیست. خود پدربزرگ و برادران هم در ایجاد شلوغی نقش داشتند. این همان چیزی است که وقتی سه نسل را صرف ساختن یک کسب‌وکار خانوادگی صرف خرید و فروش تاریخ کنید، بیشتر آن روی کاغذ – زیبا، ارزشمند، که به سختی می‌توان آن را با کاغذ جدا کرد.

این کسب‌وکار که در سال 1898 به‌عنوان فروشگاه چاپ قدیمی تأسیس شد، در حال خروج از ویترین فروشگاه در خیابان لکسینگتون در موری هیل است که از سال 1921 اشغال کرده است و به فضایی شیک‌تر و طبقه دوم در چند بلوک غرب می‌رود. به مدت سه ماه، برادران تلاش گسترده‌ای را برای بیرون آوردن، بررسی، بسته‌بندی و حمل موجودی بیش از 100000 قطعه انجام دادند که شامل لیتوگرافی‌های کریر و ایوز، تصاویر جان جیمز اودوبون، صحنه‌های شهر نیویورک، نقشه‌های عتیقه، هنر معاصر و آثار چاپ شده توسط استادان آمریکایی اوایل قرن بیستم مانند ادوارد هاپر، جان اسلون و توماس هارت بنتون.

تاریخچه خود مغازه مملو از نام های خیمه شب بازی است. فرانکلین دی. روزولت، جان اف کندی و اندی وارهول مشتریان وفادار بودند. برنیس ابوت عکس‌های تبلیغاتی از گالری و پرتره‌های خانواده مالکان گرفت.

حتی قبل از هیاهوی حرکت، گالری طبقه همکف انباری از میزها، سطل‌ها و کابینت‌های پرونده بود که به سختی می‌توان کارمندان هفت نفر را تشخیص داد. تخته‌های کف درخت کاج خراشیده و کانال‌های بالای سر برای یک فروشگاه سخت‌افزار مناسب‌تر به نظر می‌رسند، و برادران کمتر شبیه متصدیان و بیشتر شبیه افراد خوش‌حرف پشت پیشخوان هستند که می‌دانند در کدام کشو آن قطعه ماشین ظرفشویی متوقف شده جای می‌گیرد. اصطلاحات هنری آنها از “واقعاً خام” تا “نادر به عنوان جهنم” است.

گول نخورید رابرت، 65 ساله، رئیس شرکت، به عنوان یک چاپگر ماهر آموزش دیده است و هنر بیش از 75 هنرمند زنده را ترویج می کند. هری، 60 ساله، معاون رئیس جمهور، یک متخصص برجسته در زمینه چاپ و نقشه های ورزشی است. آن‌ها آثار ده‌ها مجموعه‌دار خصوصی و موزه، از جمله موزه هنر متروپولیتن و گالری پرتره ملی را ردیابی و تأیید کرده‌اند.

جی کوین گرافانینو، مدیر بازنشسته ویلیام ال، گفت: “من فروشنده نقشه و چاپ دیگری را نمی شناسم که به مدت طولانی ادامه داشته باشد، و تاثیر آنها در طول زمان آنها را در راس هرم قرار داده است.” کتابخانه کلمنتز در دانشگاه میشیگان، که بسیاری از نقشه ها و چاپ های آنها را برای موزه ها و کتابخانه ها به دست آورده است. او افزود: «اما آنها به دنبال این نیستند که مورد توجه قرار گیرند، و من آنها را به خاطر آن تحسین می کنم. آنها زرق و برق دار نیستند.»

آنها متأسف خواهند شد که ترافیک پیاده‌روی را که پنجره‌های نمایشگر در سطح خیابان جذب می‌کنند، از دست بدهند. اما آنها در مورد خداحافظی با جایی که پدربزرگشان، فروشنده پارچه خانه به خانه، خود را به یک دلال هنری تبدیل کرد که در تجارت به نام «آقای» شناخته می شود، به طرز قابل توجهی غیر عاطفی هستند. آمریکایینا» و «شاهزاده چاپ». در یک زمان، اعضای مختلف خانواده در یک آپارتمان کوچک در طبقه بالا زندگی می کردند.

“من دلم برای جای قدیمی تنگ خواهد شد، آره. رابرت گفت: خانه بود. “اما شما باید تغییر را بپذیرید، چه بخواهید چه نخواهید، زیرا اگر این کار را نکنید، شما را می کشد.”

در ماه مارس، برادران که از تعمیرات و تشریفات اداری مربوط به داشتن یک ساختمان مربوط به سالمندان خسته شده بودند، ملک باریک نزدیک خیابان 30 در لکسینگتون را به یک توسعه‌دهنده فروختند. (رابرت با چشم چرخان گفت: “ملاک های لوکس.” آنها درهای خود را در ماه اوت بستند و امیدوارند در اواخر سپتامبر در فضایی که در خیابان 24 غربی شماره 49 خریداری و بازسازی کردند، بازگشایی شوند.

پذیرش تغییر همیشه آسان نیست، به ویژه برای مورخان. برادران یک صبح اخیر را صرف تلاش برای جمع آوری مطالب متوسط ​​کردند – پرتره های حکاکی شده از افراد فراموش شده، مناظر یادگاری از مکان های مبهم – اما به نظرشان آنقدر دردناک بود که نمی توان چیزهای زیادی را پرتاب کرد.

یکی از کارکنان در حال آماده کردن یک پیکاپ از قاب‌های خالی توسط Materials for the Arts بود، یک برنامه شهری که کمک‌های مالی به هنرمندان را هدایت می‌کند. تحقیقات قبلی از جزیره Rikers انجام شده بود و به دنبال چارچوب هایی برای پروژه های زندانیان بود. رابرت گفت: یکی از درخواست های غریبه ما. “اما مطمئنم، چرا که نه؟”

آنها حدود سه چهارم دارایی خود را به مغازه جدید منتقل می کنند و بقیه را ذخیره یا اهدا می کنند. وی گفت: ما به دنبال ارتقای مجموعه به نفع کیفیت هستیم. “ما می خواهیم آن را کمی جلا دهیم.”

اگر پاکسازی سه طبقه مغازه با سرعت‌گیرهایی مواجه شده باشد – کپک، آفتی برای هر چیزی که از کاغذ ساخته می‌شود و در چندین جعبه چاپ پیدا می‌شود – پاداش گاه به گاه را نیز به همراه داشته است. برادران نیومن یک جیمز مک نیل ویستلر را پیدا کردند که ردش را گم کرده بودند. حتی کمد بیش از حد پر شده هم جایزه ای داشت: منظره آبرنگی کمیاب از شهر نیویورک در دهه 1820.

یافتن جواهرات در مکان‌های غیرمحتمل راهی است که تجارت شروع شد.

پدربزرگ برادران، هری شاو نیومن، اندکی پس از جنگ جهانی اول در حال تمیز کردن اتاق زیر شیروانی پانسیون مادرش در نیوجرسی بود که یک رول چاپی از Currier & Ives، ناشر نیویورکی که لیتوگرافی های ارزان قیمتش در نوزدهم به یکی از لوازم خانگی تبدیل شد، کشف کرد. – قرن آمریکا. او آنها را به ادوارد گوتشالک فروخت، کسی که سال ها قبل فروشگاه چاپ اولد را در روستای گرینویچ تاسیس کرده بود.

آقای. نیومن به دنبال چاپ و نقاشی های دیگری برای Mr. Gottschalk و در سال 1928 کسب و کار را از او خرید. همانطور که او به خود در مورد هنر آموخت و آثار مهمی به دست آورد، شهرت او افزایش یافت. روزولت، وزیر سابق نیروی دریایی و یک کلکسیونر چاپ های دریایی، بلافاصله پس از انتخاب شدنش در سال 1932، بازدید بسیار زیادی از مغازه داشت. (به عنوان رئیس جمهور، کندی، یک سرباز کهنه کار نیروی دریایی، نیز از مغازه پرینت های دریایی خریداری کرد.)

اندکی پس از جنگ جهانی دوم، آقای. پسر نیومن، کنت، به این تجارت ملحق شد و آن دو با کشتی به اروپا رفتند تا دلالان هنری را – با کره و تخم مرغ واقعی و سپس کالاهای کمیاب در قاره – و چاپ چاپ کنند.

پسران کنت، رابرت و هری، سفرهای جاده‌ای با پدرشان را در واگن خانوادگی به یاد می‌آورند که پر از عتیقه‌جات خریداری شده در بازارها و حراج‌ها به خانه بازگشتند. کار همیشه دستکش سفید نبود. یک مدل کشتی با دکل شکسته از ماشین بیرون آمد. کره‌ای متعلق به قرن هجدهم که پدربزرگشان به شکل تخم‌مرغ روی زمین انداخت.

برادران نسبت به احتیاط بیش از حد محتاط هستند – نگرانی برای حفظ آنقدر مشتاق است که گنجینه ها فقط در محیط های بکر یا برای زمان های محدود نمایش داده شوند یا اصلاً نمایش داده نشود. رابرت می‌گوید: «وقتی دپارتمان‌های حفاظت موزه‌ها را در اختیار می‌گیرند، جالب‌تر می‌شوند.

در فروشگاه قدیمی چاپ، تنها کنترل دما یا رطوبت، حتی در فضای جدید، گرمایش و تهویه مطبوع است. نیومن ها از احساس اتاق استفاده می کنند: رابرت در مورد چاپ ها گفت: “اگر شما راحت هستید، آنها راحت هستند.”

این گالری سیل ناشی از لوله کشی باستانی را پشت سر گذاشته است. آتش همیشه یک ترس است، اما به نظر می رسد برادران در مورد آسیب آب ناشی از سیستم آبپاش مورد نیاز در ساختمان جدید عصبی تر هستند.

بزرگترین چالش آنها تغییر جزر و مد مد است که فروشگاه با موفقیتی متفاوت از آن عبور کرده است.

این خانواده در خرید نقاشی های استادان آمریکایی قرن نوزدهم مانند فردریک رمینگتون و جورج کالب بینگهام پیشاپیش بودند. اما بسیاری از آنها را در اواسط قرن بیستم قبل از افزایش قیمت فروخت. یک نقاشی رنگ روغن وینسلو هومر در سال 1964 به قیمت 45000 دلار فروخته شد. رابرت تخمین زد که امروز می تواند به 45 میلیون دلار برسد.

او می گوید: «در دهه 1960 ارزش تاریخ بیشتر از هنر بود. “امروز ارزش هنر بیشتر از تاریخ است.”

در واقع، تقریباً بیش از هر چیزی ارزش دارد: در ماه مه، یک نقاشی وارهول از مرلین مونرو به قیمت ۱۹۵ میلیون دلار فروخته شد که بیشترین مبلغی است که تا به حال در حراجی برای اثری از یک هنرمند آمریکایی پرداخت شده است. اما در سال 1979، وارهول یک تجارت هنر مدرن را برای تصویرسازی تاریخی پیشنهاد کرد: مجموعه کاملی از صفحه‌های ابریشمی مونرو او برای یک چاپ پرنده Audubon.

هری گفت: پدر این کار را نمی کند. او هیچ علاقه ای به این چیزها نداشت. و او ظاهراً صبر کمی با وارهول داشت که یک بار با یک جفت شورت پاره آشکار در مغازه حاضر شد. پدرم تقریباً او را بیرون انداخت.

امروزه، این فروشگاه چاپ‌هایی را برای انواع بودجه‌ها ارائه می‌دهد، از حکاکی سیاه و سفید تبلیغات ساختمان Midtown در سال 2005 به قیمت 75 دلار تا چاپ رنگی 1894 توسط Mary Cassatt به قیمت 325000 دلار.

دوران جستجوی طلا در انبارها و فروش برچسب ها مدت هاست گذشته است. خرید و فروش به صورت آنلاین مهاجرت کرده است. و “آنتیک رودشو” را کنار بگذاریم، اشتهای مصرف کنندگان برای هر چیزی که قبل از اواسط قرن مدرن بود کاهش یافته است. رابرت گفت: «آنتیک به یک کلمه کثیف تبدیل شده است.

با این حال، نیومن ها به اندازه کافی در تجارت بوده اند تا باور کنند که تغییر خواهد کرد. آنها قبلاً آن را در خانواده خود می بینند، جایی که نسل چهارم مجذوب گذشته است. پسر رابرت، برایان، 39 ساله، در مغازه کار می کند. پسر هری، اسکات، 23 ساله، تابستان را بین ترم های کالج گذراند و به این انتقال کمک کرد.

اسکات و عمویش در حین آرامش در بسته بندی، برای تحسین نقشه ای به اندازه دیوار از شهر نیویورک که به سفارش دولت بریتانیا در سال 1766 ساخته شده بود (و اکنون 325000 دلار قیمت دارد) مکث کردند. گفتگوی آنها در زمان به عقب برگشت، از استراتژی جنگ انقلابی گرفته تا آتش زدن کتابخانه اسکندریه تا سقوط کارتاژ باستان و فراتر از آن. در برابر موج تاریخ در اتاق، آینده مانند یک پاورقی بود.


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم