بهترین تنیس باز مردان کیست؟ این بستگی به نحوه اندازه گیری شما دارد.

هنگامی که راجر فدرر این هفته بازنشستگی خود را اعلام کرد، او با هوسناهایی که شایسته یکی از بهترین تنیس بازان مرد در تمام دوران است، پر شد.

اما آیا او فقط یکی از بزرگترین ها بود؟ یا او از همه بزرگتر بود؟

کار سختی نیست که بازیکن مورد علاقه خود را بهترین بازیکن تاریخ معرفی کنید و سپس به دنبال آمار برای توجیه استدلال باشید. بیایید از جهت دیگر به آن بیاییم و ابتدا به اعداد نگاه کنیم تا ببینیم آنها به کجا منتهی می شوند.

اگر هر عدد به طور گسترده ای به عنوان معیار نهایی یک تنیس بزرگ پذیرفته شده باشد، آن تعداد مسابقات گرند اسلم برنده شده است. و مطمئناً منطق زیادی پشت آن وجود دارد.

قهرمانی گرند اسلم هدف نهایی اکثر بازیکنان است: مسابقات آزاد استرالیا، آزاد فرانسه، ویمبلدون و اوپن ایالات متحده بیشترین توجه و قوی ترین میدان ها را به خود جلب می کنند و برندگان خود را با پول جایزه و دیده شدن پر می کنند. در تنیس مردان، آنها همچنین به خاطر فرمت بهترین از پنج ست شناخته می شوند، آزمونی طولانی تر از آزمون هایی که در رویدادهای تور معمولی برگزار می شود.

این ساده ترین اقدامات همان چیزی است که بیشتر طرفداران تنیس می دانند:

سه نفر بزرگ (فدرر، نادال و جوکوویچ) بر بقیه تاریخ تنیس مردان مانند بسیاری از دسته‌ها برجستگی دارند.

نادال و جوکوویچ هم همچنان بازی می کنند و می توانند مجموع خود را افزایش دهند. این دو نفر سه عنوان از چهار عنوان گرند اسلم انفرادی امسال را به دست آوردند.

کاهش اجراهای گرند اسلم به باینری – آیا او برنده شد یا نه؟ – چیزی شبیه ساده‌سازی بیش از حد است. مهم نیست که وینس لومباردی چه می گوید، برنده شدن در مسابقات و پیشرفت عمیق در یک تورنمنت نیز مهم است.

سیستم امتیازدهی ممکن است قابل بحث باشد، اما اگر ما 6 امتیاز برای پیروزی در گرند اسلم، 3 امتیاز برای نایب قهرمانی و 1 برای رسیدن به نیمه نهایی اعطا کنیم، چه؟

حالا بازیکنان به این صورت جمع می شوند:

اگر چیزی باشد، به همان اندازه نزدیک است. و یک سیستم امتیازدهی کمی متفاوت می تواند به راحتی ترتیب را تغییر دهد.

به عنوان مثال، بسیاری از طرفداران المپیک را که در آن تنیس هر چهار سال یک بار برگزار می‌شود، از نظر اهمیت یک اسلم یا یک تورنمنت نزدیک به اسلم می‌دانند. هر یک از بازیکنان یک مدال انفرادی المپیک کسب کردند. 6 برای طلای نادال، 3 برای نقره فدرر و 1 برای برنز جوکوویچ اضافه کنید و یک مسابقه خنده دار نزدیک خواهید داشت: 171-171-171، با نادال تنها با یک امتیاز عقب.

هر سه مرد مسابقه مدال برنز المپیک را نیز باختند و جوکوویچ دو بار این کار را انجام داد. این معادل یک نیمه نهایی است که جوکوویچ را یک امتیاز جلوتر می برد.

شمارش تنها بردهای گرند اسلم، فینال‌ها و نیمه‌نهایی‌ها به‌حساب بازی‌های دور اولیه نیست، و همچنین باعث نمی‌شود که فدرر زودتر از دو بازیکن دیگر شروع کند و فرصت‌های بیشتری در گرند اسلم‌ها داشته باشد. یک رکورد ساده برد و باخت در مسابقات گرند اسلم عامل هر دوی این عوامل است. با این معیار:

طول عمر فدرر در اینجا بر او حساب می شود. برخی از باخت های اوایل و اواخر دوران حرفه ای، درصد برد او را کاهش داد. همین امر می تواند در گرگ و میش دوران حرفه ای نادال و جوکوویچ اتفاق بیفتد.

برنده شدن در سطوح مختلف برای میراث بازیکن مهم است. به همین دلیل است که تنها برد فدرر در گرند اسلم روی خاک رس، در اوپن فرانسه در سال 2009، برای طرفداران تنیس اهمیت زیادی داشت.

بنابراین – و در اینجا با ما همراه باشید – چه می شود اگر به جای جمع کردن عناوین گرند اسلم، آنها را چند برابر کنیم؟ این به بازیکنانی که در انواع گرند اسلم ها برنده شده اند امتیاز بیشتری می دهد و متخصصان را جریمه می کند. همچنین به هرکسی که هر چهار نفر را نبرده، امتیاز صفر می‌دهد، اما خوشبختانه هر یک از سه نفر بزرگ موفق شده‌اند.

تطبیق پذیری نسبی جوکوویچ در اینجا به او برتری می دهد. فدرر از بردن تنها یک بار در پاریس صدمه دیده است، در حالی که 14 برد شگفت انگیز نادال در اوپن فرانسه با این روش بازدهی کمرنگی دارد.

تنیس فقط گرند اسلم نیست و احتمالاً باید به کلیت حرفه مردان نیز نگاه کرد.

از نظر رکورد برد و باخت در تمام رویدادهای رسمی، آنها به ترتیب زیر هستند:

با درصد برد، نادال، جوکوویچ، فدرر هستند. در مجموع بردها، فدرر، نادال، جوکوویچ هستند.

در اینجا موارد بیشتری را باید در نظر گرفت: جوکوویچ 373 هفته در رتبه بندی قرار گرفت. 1 و هفت سال مختلف در آنجا به پایان رسید. فدرر 310 هفته و 5 بار در پایان سال و نادال 209 و 5 بار در صدر قرار گرفتند.

فدرر 103 عنوان انفرادی تور را به دست آورد، نادال 92 و جوکوویچ 88 عنوان قهرمانی را کسب کردند. (برای یک بار هم که شده، یک بازیکن دیگر تیم سه گانه را شکست می دهد: جیمی کانرز، که در دوره ای بسیار متفاوت بازی می کرد، 109 عنوان قهرمانی را به دست آورد، چیزی برای کسانی که می خواهند یک مورد بسیار متضاد را مطرح کنند. بهترین همیشه.)

در حالی که برخی از بازیکنان و طرفداران جام دیویس را نادیده می گیرند، برخی دیگر آن را بخش مهمی از تقویم تنیس می دانند. نادال یک رکورد خیره کننده 29-1 در بازی جام حذفی با درصد 0.967 دارد. جوکوویچ 38-7، 0.844، و فدرر 40-8، 0.833 است.

شاید آمارهای زشت مانند بردها و گرند اسلم ها بیش از حد نتیجه محور باشند. تور ATP تعداد زیادی را گردآوری می کند تا بازیکنان را در یک سطح فوق العاده بررسی کند.

اما در اینجا نیز وضوح کمی وجود دارد. چه کسی بهترین سرویس را دارد؟ فدرر 77 درصد از امتیازهای اولین سرویس خود را به دست آورد، جوکوویچ در امتیاز 74 و نادال با امتیاز 72.

بهترین بازگشت کننده در کلاچ؟ آنها به ترتیب مخالف رتبه بندی می کنند. نادال 45 درصد از امتیازات شکست را به دست آورده است که جوکوویچ 44 و فدرر 41 امتیاز دارند.

شاید زمان آن رسیده است که تمام بازی‌های مقابل توماس بردیخ و دیگو شوارتزمن را کنار بگذاریم. وقتی سه نفر بزرگ مقابل یکدیگر قرار گرفتند، چگونه رفتار کردند؟

در اینجا، جوکوویچ با تکان دادن سر، اگر اندک باشد. او 30 بر 29 مقابل نادال و 27 بر 23 از فدرر برتری دارد. نادال 24 بر 16 از فدرر پیش افتاد.

احتمالاً یک میلیون راه برای کشف آن وجود دارد. و هر بار که شما آن را درک می کنید، کسی از روشی که شما آن را فهمیده اید خوشش نخواهد آمد.

در آزمایش کوچک ما، نادال در پنج دسته، جوکوویچ در چهار و فدرر در سه دسته پیشتاز بود. اما بیشتر دسته ها بسیار نزدیک بودند. و اگر چند مورد متفاوت را انتخاب کرده بودیم، نتیجه متفاوتی داشتیم. مگر اینکه سرسختانه تصمیم بگیرید که فقط یک آمار مهم است، به نظر نمی رسد راهی برای تفکیک واضح این سه آمار وجود داشته باشد.

شاید شما یک مورد علاقه دارید. اگر چنین است، ما مقداری مهمات به شما داده ایم تا در حالی که منتظر مسابقه بعدی در راد لاور آرنا یا استادیوم آرتور اش هستید، استدلال خود را مطرح کنید.

اما مهم نیست که انتخاب شما چه کسی باشد، واضح است که بازنشستگی فدرر آغاز پایان یک عصر طلایی برای تنیس مردان است. شاید کارلوس آلکاراز جوان تا 20 سال دیگر تعدادی از این اعداد را به ثمر برساند. یا شاید دیگر هرگز امثال راجر فدرر، رافائل نادال و نواک جوکوویچ را، حداقل در یک زمان، دیگر نخواهیم دید.


تمامی اخبار به صورت تصادفی و رندومایز شده پس از بازنویسی رباتیک در این سایت منتشر شده و هیچ مسئولتی در قبال صحت آنها نداریم